بسیاری از کاربران اگر بارگذاری یک وبسایت بیش از سه ثانیه طول بکشد، آن را ترک میکنند.
به همین دلیل بهبود سرعت سایت و بهینهسازی عملکرد وب اهمیت زیادی دارد تا تجربه کاربری حفظ شود و نرخ تعامل افزایش یابد. یکی از شاخصهای کلیدی در این زمینه، «بزرگترین محتوای قابل مشاهده» است که بهعنوان بخشی از Core Web Vitals توسط گوگل برای ارزیابی کیفیت صفحات و تأثیر آن بر رتبهبندی در نتایج جستجو مورد استفاده قرار میگیرد.
درک و بهینهسازی LCP به مالکان وب سایتها امکان میدهد عملکرد بارگذاری سایت را بهطور قابل توجهی بهبود دهند و نرخ پرش را کاهش دهند.
چگونه بزرگترین محتوای قابل مشاهده (LCP) محاسبه میشود؟
محاسبه LCP مشخص میکند که بزرگترین عنصر محتوای صفحه چه زمانی روی صفحه نمایش ظاهر میشود. این اندازهگیری چند نوع عنصر مشخص را در نظر میگیرد و از قواعد محاسباتی دقیقی پیروی میکند که توسط گروه کاری عملکرد وب (Web Performance Working Group) تعریف شده است.
چه عناصری در محاسبه LCP در نظر گرفته میشوند؟
عناصری که برای محاسبه بزرگترین محتوای قابل مشاهده در نظر گرفته میشوند شامل:
عناصر <img>، از جمله فریم اول محتواهای متحرک مانند GIF یا PNG متحرک،
عناصر <image> درون کانتینرهای SVG <svg>،
عناصر <video> با زمان بارگذاری تصویر پوستر یا فریم اول.
همچنین، عناصر دارای تصویر پسزمینه که از طریق تابع (CSS url) بارگذاری شدهاند و عناصر متنی در سطح بلوک که شامل گرههای متنی یا دیگر عناصر متنی درون خطی هستند نیز در محاسبه وارد میشوند. این انتخاب عناصر، نشاندهنده مهمترین بخشهای محتوای اصلی یک صفحه وب است.
آستانههای عملکرد LCP چیست؟
گوگل سه آستانه عملکرد برای بزرگترین محتوای قابل مشاهده تعریف کرده است:
خوب: کمتر یا مساوی ۲٫۵ ثانیه،
نیاز به بهبود: بین ۲٫۵ تا ۴ ثانیه،
ضعیف: بیش از ۴ ثانیه.
این آستانهها بر اساس دادههای واقعی کاربران جمعآوری شده از گزارش تجربه کاربری کروم (Chrome User Experience Report) تعیین شدهاند. طبق آخرین دادههای رسمی می ۲۰۲۵، ۶۷٫۶٪ از سایتها LCP خوبی (≤۲٫۵ ثانیه) دارند.
عملکرد همچنین بسته به نوع دستگاه متفاوت است. سایتهای دسکتاپ سریعتر بارگذاری میشوند (۱٫۱ ثانیه) نسبت به سایتهای موبایل (۱٫۴ ثانیه)، که این تفاوت به دلیل اتصال شبکه پایدارتر و پردازندههای قویتر دسکتاپ است. این تفاوت اهمیت بهینهسازی تجربه موبایل برای رعایت آستانههای عملکرد توصیهشده را نشان میدهد.
مرورگر چگونه عنصر بزرگترین محتوای قابل مشاهده را تعیین میکند؟
مرورگر هر بار که بزرگترین عنصر دارای محتوا بهطور کامل رندر میشود، یک رویداد LCP ثبت میکند و یک شیء PerformanceEntry برای پیگیری LCP ارسال میکند. اگر عنصر بزرگتری ظاهر شود، مرورگر یک شیء PerformanceEntry دیگر ارسال میکند. در نهایت، آخرین رویداد السیپی برای نمره نهایی ثبت میشود.
برای کاهش هزینههای عملکرد، تغییرات اندازه یا موقعیت یک عنصر نامزدهای جدید بزرگترین محتوای قابل مشاهده ایجاد نمیکنند. تنها اندازه و موقعیت اولیه عنصر در viewport برای محاسبه نهایی در نظر گرفته میشوند.
چگونه میتوان بزرگترین محتوای قابل مشاهده را بهبود داد؟
بهبود LCP نیازمند بررسی کل فرآیند بارگذاری صفحه و اطمینان از بهینهسازی هر مرحله است. بهندرت پیش میآید که اصلاح سریع تنها یک بخش از صفحه منجر به بهبود قابل توجه LCP شود، بنابراین داشتن یک رویکرد جامع و همهجانبه اهمیت زیادی دارد.
چگونه میتوان تصاویر را برای بهبود LCP بهینه کرد؟
سئو کردن تصاویر یکی از مهمترین روشها برای بهبود بزرگترین محتوای قابل مشاهده (LCP) است، بهویژه از طریق بهینهسازی اندازه و فرمت تصاویر.
استفاده از فرمت WebP و تنظیم صحیح ابعاد تصاویر بهگونهای که اندازه واقعی تصویر با اندازه نمایش دادهشده آن مطابقت داشته باشد، باعث بهبود چشمگیر عملکرد میشود. همچنین، فشردهسازی تصاویر بدون کاهش محسوس کیفیت و استفاده از تصاویر واکنشگرا (responsive) با ویژگیهای srcset و sizes این بهینهسازی را تکمیل میکند.
از لود تنبل (lazy loading) برای عناصر السیپی باید اجتناب شود، زیرا تأخیر در بارگذاری تصاویر بالای صفحه میتواند زمان LCP صفحه را منفی تحت تأثیر قرار دهد. برای این عناصر حیاتی بهتر است از عناصر استاندارد <img> یا <picture> استفاده شود.
برای اولویتبخشی به بارگذاری منابع حیاتی، میتوان از ویژگی fetchpriority="high" برای افزایش اولویت بارگذاری تصویر السیپی استفاده کرد. همچنین، پیشبارگذاری منابع السیپی با استفاده از <link rel="preload"> در HTML باعث میشود مرورگر سریعتر این منابع را شناسایی و بارگذاری کند.
چگونه میتوان زمان پاسخ سرور را کاهش داد؟
بهینهسازی زمان دریافت اولین بایت (Time to First Byte – TTFB) پیشنیازی برای بهبود بزرگترین محتوای قابل مشاهده است. TTFB زمان بین شروع ناوبری و دریافت اولین بایتهای سند HTML را اندازهگیری میکند. تیتیافبی بالا میتواند دستیابی به السیپی کمتر از ۲٫۵ ثانیه را دشوار یا حتی غیرممکن کند. استفاده از هاستینگ پرسرعت با سرورهای سریع و پیادهسازی سیستم کشینگ مؤثر این زمان را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد.
استفاده از شبکه توضیع محتوا (CDN) نیز میتواند نمره LCP را بهطور چشمگیری بهبود دهد، زیرا محتوا را از سرور نزدیک به کاربر تحویل میدهد و زمان پاسخ سرور و تأخیر شبکه برای کاربران دور از سرور اصلی را کاهش میدهد.
چگونه منابع مسدودکننده را حذف کنیم؟
بهینهسازی CSS شامل کاهش حجم فایلهای استایل برای اینکه کوچکتر از منبع السیپی باشند، حذف CSSهای استفادهنشده، به تأخیر انداختن استایل غیرضروری و مینیمایز و فشردهسازی استایل های حیاتی است. همچنین، قرار دادن CSS حیاتی درون HTML برای عناصر بالای صفحه، نیاز به درخواستهای اضافی را از بین میبرد.
مدیریت اسکریپتهای JavaScript نیازمند توجه ویژه است، زیرا افزودن اسکریپتهای همزمان در <head> تقریباً همیشه باعث کاهش عملکرد میشود. استفاده از ویژگیهای async یا defer برای اسکریپتهای غیرحیاتی و مینیمایز و فشردهسازی فایلهای جاوااسکریپت باعث بهینه شدن زمان بارگذاری میشود.
ابزارهای اندازهگیری بزرگترین محتوای قابل مشاهده
LCP را میتوان با چندین ابزار مختلف اندازهگیری کرد که همه آنها بزرگترین محتوای قابل مشاهده (LCP) را به یک روش محاسبه نمیکنند. برای درک واقعی السیپی از دید کاربران، بهتر است تجربه واقعی کاربران بررسی شود، نه فقط آنچه ابزارهای مبتنی بر محیط آزمایشگاهی مانند Lighthouse نشان میدهند.
ابزارهای اندازهگیری در محیط آزمایشگاهی
ابزار تحلیل سرعت صفحات وب گوگل (PageSpeed Insights) دادههای واقعی کاربران را که گوگل جمعآوری کرده است، گزارش میدهد و همچنین امکان اجرای تست مبتنی بر محیط آزمایشگاهی به صورت درخواستی را فراهم میکند.
گوگل در این تست، از یک اتصال شبکه نسبتاً کند استفاده میکند، بنابراین معمولاً شاخصها در محیط آزمایشگاهی کندتر از تجربه واقعی کاربران نمایش داده میشوند. این ابزار همچنین توصیههای دقیقی برای بهینهسازی ارائه میدهد و هم دادههای میدانی و هم دادههای آزمایشگاهی را نمایش میدهد.
Google Lighthouse زمان رندر شدن بزرگترین عنصر محتوا در محیط دید کاربر را اندازهگیری میکند، که تقریباً لحظهای را نشان میدهد که محتوای اصلی صفحه برای کاربران قابل مشاهده است. این ابزار در Chrome DevTools، بهصورت افزونه یا از طریق خط فرمان در دسترس است و تحلیل کامل عملکرد وب سایت را ارائه میدهد.
ابزارهای توسعه کروم امکان شناسایی عنصر السیپی را فراهم میکنند. با کلیک روی مارکر السیپی، عنصری که باعث این رندر شده روی صفحه برجسته میشود. ابزارهای توسعه کروم همچنین دارای یک زبانه لایتهاوس هستند که گزارشی مشابه PageSpeed Insights تولید میکند و نمای دقیق از فرآیند بارگذاری صفحه ارائه میدهد و امکان تحلیل لحظهای عملکرد وب سایت را فراهم میکند.
ابزارهای اندازهگیری مبتنی بر دادههای واقعی کاربران
Chrome User Experience Report (CrUX) مجموعهای از دادههای عمومی تجربیات واقعی کاربران کروم در سراسر جهان است. این گزارش مجموعهای از شاخصهای تجربه کاربری، از جمله بزرگترین محتوای قابل مشاهده را اندازهگیری میکند و دادههای واقعی تجربه کاربران را ارائه میدهد. CrUX تنها شامل نمونه محدودی از وب سایتهای بسیار محبوب است، اما مکانی مناسب برای مشاهده دادههای واقعی Core Web Vitals به شمار میآید.
گوگل سرچ کنسول گزارشی تحت عنوان Core Web Vitals ارائه میدهد که به نظارت لحظهای بر عملکرد وب سایت کمک میکند. این گزارش نمایی کامل از عملکرد سایت ارائه میدهد و صفحات را بر اساس وضعیت، نوع شاخص و گروه URL دستهبندی میکند و با دادههای رتبهبندی گوگل یکپارچه است و در صورت شناسایی مشکلات، هشدارهای خودکار ارسال میکند.
نتیجهگیری
بزرگترین محتوای قابل مشاهده (LCP) شاخصی کلیدی برای تجربه کاربری است که زمان نمایش محتوای اصلی صفحه به کاربران را نشان میدهد.
بهینهسازی LCP با بهبود تصاویر، کاهش زمان پاسخ سرور، حذف منابع مسدودکننده و اولویت بخشی به عناصر حیاتی، سرعت بارگذاری را افزایش داده و نرخ پرش را کاهش میدهد. اندازهگیری آن از طریق ابزارهای آزمایشگاهی مانند Lighthouse و PageSpeed Insights و دادههای واقعی کاربران مانند CrUX و گوگل سرچ کنسول امکانپذیر است. اجرای یک رویکرد جامع و مستمر برای بهبود LCP، تجربه کاربری سریع و روان را تضمین میکند.
